4. Naar de maan

Er zijn weer mensen onderweg naar de maan. Binnenkort is het voor iedereen, die het kan betalen, mogelijk om een ruimtereis te maken. Het schijnt je leven te veranderen wanneer je vanuit het heelal naar onze blauwe knikker kijkt. Mijn lichaam is niet meer op reizen (in)gesteld, mijn brein is zeer reislustig en reist als ik niet oplet solo naar mars. Om zowel mijn lichaam als mijn geest tevreden te stellen heb ik hier gelukkig iets op gevonden. In mijn gedachten leg ik niet alleen kilometers af ik reis ook in de tijd. In combinatie met bezoeken aan het wereldwijde web levert dit bijzondere trips op. Het is alweer jaren geleden dat ik mijn eerste expeditie startte.

Ik ging opzoek naar mijn voorouders, de Folianten. Met deze zeldzame familienaam waren de verwachtingen hoog. Ik was klaar voor een reis naar het Franse hof. Ik sprong op mijn surfboard en kwam aan het eind van de middag op de plaats van bestemming aan. Ik was één muisklik van mijn stamboom verwijderd. Op het scherm verscheen het jaartal 1864 en de woonplaats van mijn voorouders, Zesgehuchten! Op welke Foliant ik ook drukte mijn eindbestemming  kwam niet verder dan de grens van het tegenwoordige Geldrop en Eindhoven. Amper 19 kilometer van mijn woonplaats.

Een paar dagen later besloot ik opnieuw mijn stamouders te bezoeken. Na Zesgehuchten kwam ik in het archief van Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse burgeroorlog terecht. Daar ontmoette ik Wilhelmus, Johannes. Hij hield de Brabantse Kempen in 1938 als eerste Foliant voor gezien en vertrekt naar Spanje. Als hij sneuvelt komen zijn papieren in handen van de Duitser Heinz Hauser, eveneens Spanjestrijder. Hauser wordt Willem Foliant en het lukt hem zich voor Nederlander uit te geven. Via Nederlandse bemiddeling komt hij uiteindelijk in 1943 vrij en gaat naar Curaçao. Later emigreert hij naar Venezuela.

Ik ging in een half uurtje van mijn woonplaats Knegsel via Zesgehuchten, Spanje en Curaçao naar Venezuela. Ik hoef echt niet naar de maan.